….แต่ในทางปฏิบัติแล้ว เราไม่ได้ถ่ายในสตูดิโอครับผมเราไม่มีฉากหลากหลายสีเปลี่ยนให้ตัวแบบดูเด่นขึ้นมา แต่เราอยู่กับสภาพแวดล้อมที่แ้ท้จริง….คราวนี้ก็ต้องลองหากันหน่อยแหละครับ ว่าฉากหลังสีเดียวนั้นจาหาได้อย่างไร…

….วิธีแรกครับ เพื่อน ๆ ไม่ว่าจะเป็นกล้องคอมแพค หรือ กล้อง D-SLR ลองซูมเข้าไปใกล้ ๆ แบบ แล้วถ่ายดู…เราจะเห็นว่าฉากหลังนั้นมันแคบลงมาถูกมั้ย?? เพราะว่าองศาการรับภาพของเลนส์ที่ซูมเข้าไปนั้นมันจะแคบกว่า มุมกว้างไงล่ะครับ (อันนี้พูดถึงในกรณีถ่ายภาพบุคคลนะครับ) เพราะฉะนั้นถ้า เพื่อนคนไหนใช้กล้องเล็กหรือกล้องคอมแพค ก็เลื่อนการซูมไปฝั่งตัวที เยอะ ๆ เลยครับ…แล้วค่อยเดินถอยหลังมาจนได้มุมภาพที่ต้องการ แล้วก็ถ่ายภาพ…แค่นี้เพื่อน ๆ ก็ได้รูปเพื่อนสวย ๆ น่ารัก ๆ หรือว่ารูปแฟน ที่หล่อเท่ห์สวยมาเก็บไว้เป็นคอลเลคชั่นแล้วครับผม ^ ^

คลิกที่นี่เพื่อดูภาพประกอบ…

PS.รูปประกอบลงไม่ได้เดี๋ยวจะลงให้ทีหลังนะครับ ขออภัยถ้าเกิดการอธิบายทำให้เพื่อน ๆ ไม่เข้าใจ…คอมเม๊นถามได้เลยนะครับผม

PS. ฝากเวปผลงานครับ ^ ^ ที่  http://studionkz.com และ http://ningkungz.multiply.com

เจ้าลูกหมาน้อย 4 ตัว

หนายมือเจ้านาย ๆ

ทามอารายนู๋

เล่นกัน ๆ

หมดเพียงเท่านี้แหละคร๊าบบบ ยังไงก็ขอฝากผลงานภาพถ่ายอื่น ๆ ไว้ด้วยนะครับผมที่ http://studionkz.com และ http://ningkungz.multiply.com

]]> http://nkzstudio.wordpress.com/2010/03/03/photo-a-little-dog/feed/ 0 nkzstudio puppphoto poppyphoto2 puppyphoto3 puppyphoto4 puppyphoto5 http://nkzstudio.wordpress.com/2010/02/24/%e0%b8%97%e0%b8%a4%e0%b8%a9%e0%b8%8e%e0%b8%b5%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%96%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b9%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b7%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%95/ http://nkzstudio.wordpress.com/2010/02/24/%e0%b8%97%e0%b8%a4%e0%b8%a9%e0%b8%8e%e0%b8%b5%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%96%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%a3%e0%b8%b9%e0%b8%9b%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b7%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%95/#comments Wed, 24 Feb 2010 07:51:56 +0000 nkzstudio http://nkzstudio.wordpress.com/?p=5 ]]> ….ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนนะครับ ว่าผมไม่ได้เป็น Professional ด้านการถ่ายภาพ แต่พอมีประสบการณ์บ้างเลยอยากบอกต่อก็เท่านั้นเอง

….จะไม่ขอพูดเรื่องการวัดแสงนะครับ เพราะว่า เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ อาจจะใช้กล้องคอมแพค กล้องโลโม่ หรือ ระบบออโต้กัน เพราะฉะนั้นจะขอพูดเรื่ององค์ประกอบกันล้วน ๆ นะครับ (ภาพที่นำมาใช้อาจจะไม่สวย เท่าไหร่ก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย)

….ตอนแรกผมจะพูดถึงเรื่อง จุดตัด 9 ช่อง….หลาย ๆ คนคง งงว่า เอ๊ะ จุดตัด 9 ช่องมันคืออะไร ลองสังเกตุดูจากช่องมองภาพ หรือว่าจอของกล้องนะครับว่า จะมีลักษณะเป็น 4 เหลี่ยมผืนผ้า ให้เราจินตนาการ 4 เหลี่ยมขนาดเท่ากัน 9 ชิ้น ลงใน ช่องมองภาพนั้น ดังรูปนะครับ

จุดสีแดง ๆ ที่เห็นในภาพนั่นแหละคือ จุดตัด 9 ช่อง งั้นเรามาดูตัวอย่างกันดีกว่า

1 ใน สาเหตุที่ผมให้จัดองค์ประกอบภาพอย่างนี้ เพราะถ้าวางภาพตรงกลางมันดูไม่น่าสนใจให้นำจุดที่เราต้องการเสนอภาพไว้ ณ ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งของจุดตัด 9 ช่างเสมอ เช่น ถ้าเป็นภาพบุคคล ก็จะเป็นดวงตา เป็นต้น……(ตัวอย่างดังภาพ)

กระผมขอจบตอนที่ 1 ไว้เพียงเท่านี้ดีกว่าครับ ^ ^ มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับ ทฤษฎีนี้ลองคอมเม๊นมาสอบถามกันได้นะครับผม ^ ^

ขอฝากผลงานด้วยคร๊าบบบที่ http://ningkungz.multiply.com และhttp://nkzstudio.izostudio.com

….ถ้าเมื่อ 5 ปีที่แล้ว เมื่อตอนผมยังเฟรชชี่อยู่ปี 1 ผมบอกได้เต็มปากเลยว่า….เหตุผลที่จับกล้องคือ…ปี 2 GU ต้องเรียนนี่หว่า ไม่มีเหตุผลอื่นใดมากกว่านี้เลยจริง ๆ ครับ กลัวครับกลัว เสียงติฉินนินทาฮ่า ๆ ๆ แบบว่า ปี 2 มีวิชาถ่ายภาพ…….แต่ถ่ายไม่เป็นอายเพื่อนเค้า กลัวจริง ๆ ครับ ^ ^”

….แต่เมื่อได้ลองจับกล้องซักพัก เอ…มันก็สนุกดีนะ อุปกรณ์อะไรหว่า กดปุ่มเดียวภาพขึ้นจอด้านหลัง….(ลืมบอกไปว่าผมเกิดมาก็เล่น D-SLR เลย – - ) เออ จับไปจับมา ถ่ายเพื่อนเล่นบ้าง ถ่ายคนโน้นคนนี้บ้างและแล้ว….เหตุผลที่ 2 ก็ตามมาหลังจากเพื่อนชวนไป Motor Expo…ตอนนั้นผมจำไม่ได้ละว่าปีที่เท่าไหร่…..

….หลังจากได้ไป Motor Expo กับเพื่อนที่เรียนด้วยกันตอนปี 1 เหมือนเปิดโลกทัศน์อันคับแคบ ของเด็กน้อยตาดำ ๆ ที่อยู่กรุงเทพฯ มา19 ปีแต่ไม่เคยไปงาน Events พวกนี้เลย ให้ตายเถอะ งานอะไรเนี่ย โอ่อ่า อลังการ มีรถมาจอดอยู่เต็มไปหมด ไม่ว่า จะ Benz BMW Volvo Lexus ฯลฯ แต่ที่สำคัญคึอ…สาวงามที่ยืนคู่กับรถนี่สิ…..แหม่…มันช่างดึงดูดใจจอร์จจริงๆ ให้ตายเถอะ เพียงแค่ยกกล้องถ่ายนวลนางนั้นก็ยิ้มให้ เป็นความสุขเล็ก ๆ ของเด็กน้อยตาดำ ๆ และนี่คือเหตุผลที่ 2 ครับที่กระผมมาถ่ายรูป เหตุผลนั้นคือ….ได้ใกล้ชิดสาวหน้าตาดี…..

….หลังจากวิ่งไปวิ่งมาถ่ายงาน Events เพื่อตอบสนอง Need ตัวเอง แน่นอนครับว่า มันต้องมีจุดอิ่มตัวกันบ้าง ถึงแม้สนาม Events นั้นจะมีสาวงามมายืนแอ๊คท่าให้หัดถ่ายรูปอย่างฟรี ๆ โดยไม่ต้องเสียเงินจ้าง แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ….บอกได้คำเดียวครับว่า….เบื่อมากกกกกกกกกกกกก จากที่เคยไปทุกงาน ไม่ว่าจะ Motor Show , Motor Expo ที่เมื่อก่อนไปดูพริตตี้ แต่ เดี๋ยวนี้เดินไป…กลายเป็นดูรถยนต์ไปซะนี่…. Events ที่ไหนไปหมด จนได้เบอร์พริตตี้มามากมาย…แต่ก็ไม่เคยโทร ฮ่า ๆ ๆ ความเบื่อในรูปแบบงานก็จึงเข้ามาแทนที่ เหตุผลที่ 3 ที่ทำให้กระผมถ่ายรูปจึงตามมา……

….แน่นอนครับคำที่ว่า “สูงสุดคืนสู่สามัญ” นั้นเป็นจริงดังที่เค้ากล่าวไว้…..การที่เราได้ถ่ายภาพอะไรที่มันหรูหรา ฟู่ฟ่า โอ่อ่า ถ่ายสาวน่ารัก ๆ นั้นนาน ๆ ไปก็ย่อมต้องเบื่อเป็นธรรมดา เลยย้ายวิถีการกดชัตเตอร์มาที่การถ่าย วิถีชีวิต ตึกเก่า ซากปรักหักพัง สถานที่ท่องเที่ยวทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด ถามว่าอารมณ์ส่วนตัวมีผลมั้ย มีผลมากครับ ในขณะนั้นเกิดอาการท้อแท้ ห่อเหี่ยวในการมีชีวิตอย่างรุนแรง การที่เราได้เดินพบป่ะวิถีชีวิตของคนที่เค้าแย่กว่าเรา คนที่เค้ามีน้อยกว่าเรา แต่เค้ามีความสุข เป็นกำลังใจอย่างนึงที่ทำให้มีแรงในการดำรงค์ชีวิตต่อไปครับ เหตุผลที่ 3 คือ “ให้กำลังใจตัวเอง”

….การให้กำลังใจตัวเองนั้นได้ผลครับ ชีวิตมีความสุขขึ้น…..และเหตุผลในการถ่ายรูปก็เปลี่ยนไป………

….หลังจากผ่านการจับกล้องมาแล้ว 3 ปี ลองผิดลองถูกกับการถ่ายภาพมาได้ซักพักนึงก็เริ่มจะใช้วิชาที่เรียนรู้มาทำมาหากินกับงานถ่ายภาพ โดยการรับงานถ่ายรูปรับปริญญางานแรกที่ได้ข้อตัวเพียง 1,500 บาท เป็นงานเพื่อนพี่สาวไปถ่ายวัดเสียงพลาด ผิด ๆ เพี้ยน ๆ ไปบ้างตามประสา มุมมองก็เฉย ๆ เน้นดูมุมและก๊อบมุมจากในเวปที่ไปเปิดดูเป็น Reference และจำใส่หัวเพื่อนำไปใช้ในวันถ่ายรูป………แน่นอนครับว่าเงินก้อนแรกจากการทำงานนั้นมันย่อมต้องมีความภูมิใจเป็นธรรมดา จากเด็กคนนึงที่วัน ๆ ขอเงินพ่อแม่ เข้าร้านเกมส์ ใช้ชีวิตแบบอยู่ไปวัน ๆ มาได้เงินมาจากน้ำพักน้ำแรงนั้นมันเป็นความปลื้มปิติอย่างที่สุด ครับเหตุผลที่ 4 คือ “เพื่อการหาเงิน” (ไม่ต้องถามนะครับว่าเงินก้อนนั้นไปไหน……หมดตั้งแต่วันนั้นแล้วครับ)

…..รับงานถ่ายรูปรับปริญญาซักพัก ก็ได้มีโอกาสได้เข้าไปฝึกงานที่ StudioNewbrain หลาย ๆ คนที่อยู่ในวงการสื่อสิ่งพิมพ์คงเคยได้ยินชื่อ Studio แห่งนี้มาไม่มากก็น้อย….เป็นสตูดิโอที่ใหญ่ รับงานถ่ายรูปโฆษณาทุกประเภท…งานที่มีคุณภาพ ช่างภาพที่เก่ง อุปกรณ์ที่ครบครัน มันนับว่าเป็นการเปิดหูเปิดตา อีก 1 รอบของผม การได้ไปเป็นผู้ช่วยช่างภาพในที่นี้ ได้เรียนรู้หลายอย่างครับ ไม่ว่าจะเป็นการจัดไฟ วิธีการถ่าย การดูแสง และ ความลำบากของเม็ดเงินแต่ละเม็ดที่จะตกลงในกระเป๋า….

….การที่ไปฝึกงานที่ StudioNewbrain ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ใกล้ชิดกับอาชีพที่วาดฝันไว้ว่าอยากจะเป็นคือ “ช่างภาพโฆษณา” นั้น มันเป็นสิ่งที่ทำให้ความรู้สึกต่ออาชีพนี้เปลี่ยนไป…….”ทำไมเราไม่รู้สึกสนุกกับงาน??” นี่เป็นคำถามที่อยู่ในหัว…ในขณะปฎิบัติหน้าที่อยู่ ไอเราก็ไปนั่งคิดนอนคิดอยู่ หลายวันจำคำตอบที่มันฝังลึกอยู่ในรอยหยักของสมองก็ค่อย ๆ โผล่ขึ้นมา…..เรามีความสุขในการที่ “เราได้เก็บความสุข” ของบุคคลออกมาเป็นภาพถ่าย ไม่ใช่งานถ่ายที่เป็น Commercial จ๋าแบบนี้ แน่นอนครับ เหตุผลที่ 5 คือ “มีความสุขกับการบันทึกความทรงจำ”

…..ผมคิดว่าเหตุผลนี้ น่าจะเป็นเหตุผลที่ใคร ๆ หลาย ๆ คนนั้นมีกันในความคิดหลังจากได้ยินคำถามนี้ ซึ่งสำหรับผมนั้น มีความสุขในการบันทึกความทรงจำของหลาย ๆ คนผ่านงานที่รับมา มีความสุขที่ได้บันทึกความทรงจำของตัวเอง ของคนที่เรารัก มีความสุขทุกครั้งที่เห็นคนอื่นมองภาพของเราแล้วยิ้มออกหัวเราะได้ ไม่ใช่เสียงที่ว่า “โห….เมิงถ่ายได้ไงวะ” มีความสุขกับทุก ๆ ความสุขที่เรามอบให้กับคนอื่น…..และก็ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านที่ความสุขของท่านทำให้ผมมีความสุข….

PS. บทความนี้อาจจะเขียนไม่ค่อยดีเรียบเรียงไม่ค่อยถูก ยังไงก็ขอบคุณที่สละเวลาอันมีค่าของทุกท่านเข้ามาอ่านนะครับ…..และขอให้ทุกท่าน มีความสุขกับการถ่ายภาพ……สวัสดี…

PS.2 แวะเข้าไปชมผลงานรับปริญญาหรือ Wedding Ceremony กันได้ที่ http://nkzstudio.izostudio.com หรือ http://ningkungz.multiply.com